Nationaal IndiŽ-monument

     
 

Palmam Qui Meruit Ferat

 
 

Ere Wien Ere Toekomt

 
     
   
     
In Roermond is sinds 1988 het nationaal IndiŽ-monument een plek om de militairen te gedenken die in de periode na 1945 gesneuveld of vermist zijn in het voormalig Nederlands Indie en Nieuw-Guinea. Op de zuilen zijn de namen vermeld van meer dan 6000 militairen. Ieder jaar op 7 september komen hier de veteranen samen om te eren, te gedenken en te herdenken. Eťn van de plaquettes op een van de muren voor het monument draagt de namen van 12 leden van 3-5 RI.
 
 

Hier gaan mij de ogen open,

Hier besef ik wat onze regering en

alle voorgaande regeringen

verzuimd hebben te doen.

minister Relus Ter Beek 1990

 
 
De plaquette van 3-5 RI is onthuld tijdens een indrukwekkende plechtigheid op woensdag 10 april 1991. Ruim 200 aanwezigen, waaronder nabestaanden van de gesneuvelde 3-5'ers, woonden samen met het bestuur van de vereniging, de plechtigheid bij.

 


Naar het monument

Dichter : © Andreas Schelfhout

Hij is weer naar het monument gegaan
op een gratis kaartje naar Roermond
De auto moet hij laten staan
Hij is niet meer zo gezond

Hij herinnert zich daar al zijn maten
De warmte van het verre land
Hoe ze er voor 't eerst nasi aten
Hoe bang ze waren - dat schept een band

Na afloop drinkt hij een pils of twee
Zingt lachend de oude liedjes mee
Maar 's avonds zit hij stil voor de tv
Zijn vrouw vraagt - moet je niet wat eten?

Hij zegt: Henk is ook al overleden.
IndonesiŽ was 'ons Indie' toen
Het werd beroofd en vertrapt door de Jap
Zij gingen er heen om die te verslaan

Verzeilden in opstand, in de bersiap
Argeloos, jong en onervaren
Vochten zij toch voor vrede in een land
Heet en vreemd en vol van gevaren

En daardoor nu aan hen verwant
Waar de bendes werden verdreven
Keerde het lachende leven terug
Orde en vrede hebben zij gegeven

Maar het vaderland werd stug
Zij kregen een lintje en nog iets:
Een erepoort en een nieuwe fiets
Maar de landgenoten wilden niet horen
Hoe IndonesiŽ werd geboren

Was 't uit schaamte voor de koloniale tijd
De soldaten kregen heel alleen de schuld
Van de eeuwenlange strijd
Waarom werden zij in een boetekleed gehuld?

Maar zij wilden de kampongs bevrijden
En geen laffe wreedheid bovenal
Daar gingen zij juist tegen strijden
Velen vonden een tropengraf
Duizenden in getal
Vaak liggen er bloemen
Daar rusten ze allemaal
Naast Simon Spoor, hun generaal

Hij is weer naar het monument gegaan
Op een gratis kaartje naar Roermond
De auto moet hij laten staan
Hij is niet meer zo gezond