NAAAccoord van

lLinggadjati

 
Het gevolg van de onafhankelijkheidsproclamatie en het daarop gevolgde geweld was, dat de Nederlands-Indonesische confrontatie begon met een situatie, waarin de Nederlanders eerst gezagsherstel wensten om pas daarna het overleg te beginnen. De Republikeinen wilden met niets minder dan erkenning van hun soevereiniteit genoegen wilden nemen. Beiden waren ook afhankelijk van de Engelsen, die voortdurend aandrongen op overleg. Het gevolg was, dat al in februari 1946 de Nederlanders aarzelend het zelfbeschikkingsrecht van IndonesiŽ erkenden en in november van dat jaar het akkoord van Linggadjati, genoemd naar een bergdorp op Midden Java, ondertekend werd.
Hier was het dat de Republikeinen hun tweede officiŽle ontmoeting zouden hebben met Nederlandse vertegenwoordigers.
Gesprekspunten waren o.m.
  • de vorming van de Verenigde Staten van IndonesiŽ en met name de rol van Nederland en die van de Republiek;
  • de overgangsperiode: internationale status was voor de Republikeinen het uitgangspunt, terwijl Nederland de Republiek de facto, erkende;
  • het zelfbeschikkingsrecht van de gebiedsdelen;
  • oprichting van een federatie;
  • de Unie.

 

V.l.n.r. :Soekarno,  Schermerhorn, Lord Killearn, Hatta en Van Mook

Nederland erkende de Republiek als de feitelijke machthebber op Java en Sumatra en beide partijen namen zich voor, te zullen samenwerken aan de vestiging van een soevereine, democratische staat op federatieve grondslag, de Verenigde Staten van Indonesie geheten.

Op 11 en 12 november 1946 werden te Linggadjati besprekingen gehouden tussen Nederland en de Republikeinse delegatie.


De Republiek zou binnen deze federatie een van de deelstaten zijn, naast andere reeds bestaande of nog te vormen deelstaten. IndonesiŽ zou niet langer binnen het Nederlandse koninkrijk blijven, maar deel gaan uitmaken van een
Nederlands-Indonesische Unie.

Deelnemers aan de besprekingen:
vlnr : Leimena, Gani, van Mook, Roem, Sjarifoedin, Schermerhorn, Tirtoprodjo, Poll, de Boer, Sjahrir, Pringodigdo, Soedarsono, Boediardjo


Tegelijkertijd dat het akkoord van Linggadjati gesloten werd, werd in het oostelijk gedeelte van IndonesiŽ de deelstaat Oost-IndonesiŽ gevormd met Makassar als hoofdstad.
Voor Nederland was het bitter in Linggadjati de Republiek te moeten aanvaarden als de deelstaat, die zowel Java als Sumatra zou beslaan. Daarmee omvatte het Republikeinse gebied 60 procent van de bevolking van IndonesiŽ en de belangrijkste economische gebieden van het land.

De overeenkomst van Linggadjati betekende een wijziging van het beleid van de Nederlandse regering, dat zo lang had bestaan. De eenheidsstaat werd nu opgedeeld.